Temat: Tragiczny koniec błyskotliwej kariery Zenona Ziembiewicza. Na podstawie załączonych fragmentów Granicy i całego utworu Zofii Nałkowskiej przedstaw przyczyny klęski, jaką poniósł bohater w życiu prywatnym i publicznym.

Zenon Ziembkiewicz to typowy przykład człowieka popadającego w schemat. W ciągu kolejnych etapów życia przechodzi ewolucję życia osobistego i zawodowego. Swoim postępowaniem zatraca samego siebie. Dążąc do wyższych celów, nie zwraca uwagi na to, co dobre, moralne lecz postępuje wbrew własnym zasadom, ponadto wkraczając do świata ludzi wysoko postawionych, łatwo daje się im manipulować. Działając wbrew własnemu sumieniu i niemoralnie, ponosi klęskę.
Zenon Ziembiewicz chcąc kontynuować studia w Paryżu, zmuszony był do zaciągnięcia pożyczki, gdyż rodzice nie mogli mu zapewnić pomocy materialnej. W ten sposób rozpoczyna się jego współpraca z Czechlińskim. Aby uzyskać pieniądze, pisuje dla niego małe artykuły do jego gazety. Po studiach i powrocie do Ojczyzny dostaje od Chechlińskiego propozycje zostania redaktorem naczelnym gazety. Pisywanie artykułów nie sprawia mu żadnej satysfakcji, manipuluje opinia publiczną, przybierając całkowicie inna postać niż sam jest. Wciela się w inne osobowości aby przypodobać się Czechlińskiemu i jego znajomym wysoko postawionym, a wszystko po to, by tak jak oni być kimś więcej niż zwykły, przeciętny człowiek.
Po powrocie ze studiów Zenon wraca do swej ukochanej Elżbiety. Lecz gdy przypadkiem spotyka dawna znajomą Justynę, nie potrafi się jej oprzeć, sprzeciwić. Nawet po ślubie z Elżbietą nie zaprzestaje potajemnych spotkań ze swoją kochanką. Zachowanie to tłumaczy sobie takim samym zachowaniem innych mężczyzn, aby uspokoić własne sumienie. Zdrada oraz namowa Justyny do aborcji jest dal niego sprawą błahą, normalną w odniesieniu do życia „innych”. Za nic nie obwiania siebie, lecz przede wszystkim osoby z najbliższego otoczenia, nawet żonę. Usprawiedliwia się, by uciszyć wyrzuty sumienia, by móc normalnie funkcjonować, żyć nie wyrzekając się przyjemności. Nie potrafi kontrolować własnej natury. Nawet nie spostrzega kiedy zaczyna kontynuować, naśladować zwyczaje swojego ojca, który lubił uwodzić kobiety.
Zenon Ziembiewicz to człowiek , który oszukuje samego siebie, zagłusza poczucie winy, wyzuty sumienia. Nieustannie oszukuje wszystkich, swoich przełożonych, ukrywając przed nimi własne poglądy. Oszukuje także Justynę, nie ujawniając przed nią swoich zamiarów co do niej i do własnego życia, oraz Elżbietę, ukrywając przed nią romans z Justyną. Zenon jest całkowicie zakłamany. Rezygnując z własnych ideałów, przekonań, skazuje się na klęskę. Nie potrafiąc już sobie poradzić z rzeczywistością, że wszystkie jego tajemnice mogą wyjść na jaw, popełnia samobójstwo.